Μανωλιόπουλο

Αφήνουμε πίσω το Μπαπιόλο και Ψαθογιάννο και ακολουθούμε τον κατηφορικό «φιδίσιο» επαρχιακό δρόμο μέσα από ελαιώνες και πορτοκαλεώνες . Μετά από 3 περίπου χλμ. φτάνουμε στην καταπράσινη «κοίτη» ενός ποταμού η οποία πλαισιώνεται από πανύψηλα πλατάνια και πυκνή χλωρίδα. Μέσα σ’ αυτό το ειδυλλιακό τοπίο φωλιάζει ένα από τα παλιότερα και ομορφότερα χωριά της ενδοχώρας του Δήμου Πλατανιά: το Μανωλιόπουλο . Είναι προσβάσιμο και από τα βόρεια, από το Γεράνι από το οποίο απέχει περίπου 8 χλμ.

Είναι μνημείο φυσικής ομορφιάς το χωριό αφού πλαισιώνεται από πλούσια βλάστηση με υπεραιωνόβια πλατάνια, ελαιόδεντρα ηλικίας άνω των 400 ετών και πανέμορφες φυσιολατρικές διαδρομές. Μια απ’ αυτές είναι αυτή που οδηγεί προς Λαγγό και Σκονίζο και χρησιμοποιείται ήδη για αγώνες μότο κρος. Μια δεύτερη διαδρομή (Μανωλιόπουλο-Αποθήκες-Κουφός- Φουρνές- Αγιά) είναι άριστη και χρησιμοποιείται ως ποδηλατική διαδρομή.

Το Μανωλιόπουλο έχει μια τραγική ιστορία που διασώθηκε στην μνήμη των κατοίκων . Στην περιοχή Καλύβες , ανάμεσα στο Λουτράκι και στο Μανωλιόπουλο υπήρχε ο αρχικός οικισμός. Όλοι οι κάτοικοι σφαγιάστηκαν από τους τουρκοκρητικούς και διασώθηκε μόνο μια οικογένεια που έτυχε να απουσιάζει . Η οικογένεια αυτή μετοίκησε στην Μήλο και αργότερα επέστρεψε ο γιός ( Μανώλης  ) και έχτισε το πρώτο σπίτι στην σημερινή τοποθεσία , μέσα σε άγρια πυκνή βλάστηση . Οι δυο κόρες για να μην ατιμαστούν κατά την μετάβαση στην Μήλο σφαγιάστηκαν από τον πατέρα και αδερφό τους.

Αφορμή στάθηκε ο βιασμός από ένα τουρκορητικό μια μαζώχτρας ελιών . Η άτυχη κοπέλα εκμιστηρεύτηκε το συμβάν σε φίλες της, οι οποίες παραμόνευαν και σκότωσαν τον δράστη. 

Την δεκαετία του εξήντα με οργανωτή τον Ιερέα Παρασκάκη Απόστολο , τα οστά των σφαγιασθέντων που βρίσκονταν διάσπαρτα στον οικισμό περισυλλέχθηκαν και τάφηκαν  κάτω από το δάπεδο κατά την επέκταση του ναού του Αγίου Αντωνίου.

Με πέτρες από τον παλιό οικισμό δημιουργήθηκε το μνημείο του χωριού ως σύμβολο του ξεριζωμού και του νέου ριζώματος .

Αξιόλογη είναι η κεντρική εκκλησία του Αγίου Αντωνίου.

Κάθε χρόνο στις 28 και 29 Αυγούστου γίνεται μεγάλη εκδήλωση προς τιμήν του Αγίου Ιωάννη του Ριγολόγου, πολιούχου του χωριού, στο οποίο προσφέρονται μόνο νηστίσιμα εδέσματα όπως το «χταποδομακάρονο» γιατί τηρείται νηστεία προς τιμήν του αποκεφαλισμένου Αγίου.

Ο επισκέπτης μπορεί ν’ απολαύσει τον καφέ του ή ένα πεντανόστιμο γεύμα στο γραφικό καφενείο του χωριού και να χαλαρώσει κάτω από τον παχύ ίσκιο που σχηματίζουν τα πελώρια δέντρα που πλαισιώνουν το χωριό . Ένα χωριό πραγματικά γραφικό και ειδυλλιακό που αγαπιέται πολύ από τους κατοίκους του που το αναδεικνύουν με κάθε τρόπο μέσα από τις δράσεις ενός δραστήριου Πολιτιστικού Συλλόγου.